Qatar

In het begin van het race seizoen had ik al geruchten gehoord over een eventueel Womens Training Camp in Qatar, later in het jaar. Vanaf dat moment ben ik begonnen met geld opzij te zetten hiervoor, zonder te weten of ik ook daadwerkelijk zou gaan.

12063513_1020543757988375_2872331365405435128_n

Uiteindelijk heb ik de knoop pas een paar weken voor vertrek doorgehakt, nadat ik zeker wist dat ik vrij zou zijn. Onder het motto “Treat yourself” Ogen dicht en geld overmaken… en heel snel vergeten dat je dat gedaan hebt :-P

Eén en ander wordt gesponsord door de QMMF, daardoor kunnen vrouwen voor een aanzienlijk mooiere prijs deelnemen dan de mannen. Positieve discriminatie!

Samen met Jolanda en Wim vlieg ik met Turkish Airlines via Istanbul naar Doha. Leuk voor mij om eens een kijkje in de keuken van een andere maatschappij te nemen! Zowel de vluchten als de overstap gaan voorspoedig. In Istanbul komen we de eerste bekenden al tegen, Muriel en Laura van het Girls Racing Team, waar Jolanda ook deel van uitmaakt. Ook Simon Crafar hebben we al gespot.

De volgende dag kunnen we rustig aan doen, genieten van het zwembad, het eten in het hotel, en de mall in de buurt, waar we voor een aantal dames op bikini jacht moeten aangezien ze die waren vergeten :-P

12115534_1020542747988476_4216358006832669827_n

Het einde van de middag is de eerste bijeenkomst met wat uitleg over wat er de komende drie dagen gaat gebeuren. Instructeurs worden voorgesteld, en Nina geeft wat uitleg over de baan, de lijnen en versnellingen met behulp van een video. Het zei me nog niet zoveel, omdat ik er nog niet gereden heb.

1374308_1018515661524518_964537494933295027_n

De volgende dag hebben we weer vrij tot 14:30, dan gaan we eindelijk naar het circuit! We kunnen ons omkleden in een soort container, mét airconditioning uiteraard, werkelijk alles hier is voorzien van airconditioning, zelfs de pitboxen!

De groepsindeling is bekend, tot mijn verrassing heb ik niemand minder dan Alex Cudlin als instructeur, kampioen in het Qatar Superbike! Ik had eigenlijk verwacht dat hij en Nina ingezet zouden worden voor de snellere dames…

12036684_1020543057988445_9144470071253908230_n

Daar gaan we dan voor het eerst de baan op, in het donker! Al is de baan ontzettend goed verlicht, het is toch heel bijzonder! Alleen de MotoGP, WSBK en het QMMF hebben hier in het donker gereden, wij zijn de eerste gewone stervelingen met dezelfde ervaring!!!

Referentiepunten buiten de baan zie je niet, en ik heb echt de hele eerste dag/avond nodig om de baan in m’n hoofd te krijgen, wat voor mijn doen lang is.

12063657_1020543161321768_2931560813388317660_n

We verdelen de baan in verschillende secties en met een hoop tips van Alex, die uiteraard super lijnen rijdt hier, wordt de baan langzaamaan bekend. Ook moet ik weer aan m’n lichaamshouding werken, ik zit met m’n binnenschouder naar binnen gedraaid. Op naar dag 2!

Weer begint de dag relaxed met ontbijt, lunch, en zonuurtjes bij het zwembad. De echte fanatiekelingen doen ook nog mee met een workout in de gym, maar ik spaar m’n energie liever voor op de baan, daar ben ik voor gekomen tenslotte!

DSC_0817

De groepsindeling van gisteren is los gelaten, de A- en B-groep krijgen individueel instructie waar gewenst, de C-groep blijft wel in groepsverband met instructeur rijden. Met Brno in m’n achterhoofd nam ik me voor om er extra op te letten dat ik ook vandaag weer instructie zou krijgen, en niet alleen maar vrij zou rijden. Dat is aardig gelukt, maar ik moest echt overal rondvragen, en voor m’n gevoel bedelen om een instructeur. Wie is er beschikbaar? Zo ja, kun jij dan de volgende sessie met mij de baan op? Zo ging het voorafgaand aan iedere sessie.

12122935_160999224250870_1055550394539474846_n

De instructeurs wilden allemaal maar wat graag alle dames helpen, maar moesten een akkoord krijgen van Michael van Bike Promotion, omdat er ook klanten waren die privéles hadden bijgeboekt, en er niet altijd genoeg BMW’s voorhanden waren.

Uiteindelijk heb ik 3 van de 5 sessies met instructie gereden. Eén met Simon Crafar, één keer met Alex en één keer met Jürgen (Fuchs). Geen slechte score en heb er zeker wat aan gehad. Toch zou ik liever meer sessies met dezelfde instructeur rijden. Nu moet je iedere keer opnieuw je verhaal doen (als daar al tijd voor is vooraf), en bouw je niks op. Mijn persoonlijke voorkeur ;-)

10458442_1020545677988183_9015120411074932533_n

Snel terug naar het hotel, want de derde dag rijden we overdag, dus bijtijds alweer op! De laatste dag alweer! Jeetje, wat vliegt de tijd. De warmte valt me mee, het schijnt één van de ‘koelere’ dagen te zijn, met wat bewolking. Perfect! De eerste sessie rijd ik weer vrij, en ergens in deze sessie komt Jürgen met één rijdster (zijn vriendin blijkt achteraf) me voorbij, ik blijf bij ze in de buurt. Na de sessie komt Jürgen naar me toe, dat ik qua tempo prima erbij zou passen, of ik de volgende sessies met hun mee wil rijden? Dat laat ik me geen twee keer zeggen!

Womanscamp (17 von 14)

Jürgen heeft me al vaker voorgereden en kent mijn achtergrond al, dat scheelt! Ik vertel hoe dit jaar verlopen is en wat ik tot nu toe als leerpunt meegekregen heb. Lange tijd heb ik er niks aan hoeven doen, maar ik moet toch echt weer werken aan m’n houding op de motor. Ik draai m’n binnenschouder naar binnen toe in plaats van naar buiten. Jürgen beaamt dit, ik rij teveel ‘Corser style’ (qua houding dan he :-P).

Ik ben elke sessie echt heel bewust bezig om die houding te verbeteren en niet echt met hard rijden bezig. Ik rem nergens hard of helemaal niet de bocht in, ingaande en uitgaande bochtensnelheid kan nog een stuk agressiever, maar dat was de opdracht niet ;-) Ik was dus heel verbaasd dat ik de derde dag nog 3 seconden sneller gereden heb dan de dagen ervoor, het voelde niet sneller, wat een goed teken is.

Ik wil vooral genieten van deze bijzondere ervaring en de BMW heel houden, Jolanda’s crash op dag 2 blijft toch in m’n hoofd hangen merk ik.

De laatste sessie breekt aan… en het begint… te regenen???? Huh?? Dan de afweging… wel of niet de baan op. Ik twijfel al heel erg en ben geneigd niet te gaan. Dan vraag ik aan Nina wat zij zou doen. Op haar eigen motor… misschien. Op een huur BMW, met deze banden? Nee…

Er ligt een hoop stof op de baan, de ideale lijn is schoon als het droog is, maar met regen wordt dit een heel ander verhaal. Ik hak de knoop door en ga niet. Twee meiden gaan de baan op, de rest blijft, net als ik, staan. Ik heb geen zin om na 3 dagen heel houden in de laatste sessie het risico te nemen.

Wat bijzonder om hier drie dagen gereden te hebben! Ik heb de 9e tijd gereden van de 21 dames die meededen. Hier ben ik dik tevreden mee, vooral omdat ik erg op safe gereden heb en gewerkt aan dingen. Ook merk ik dat nog niet alle ‘spinnenwebben’ eruit zijn. Hebben we volgend seizoen weer wat te doen! Eerst maar weer flink geld sparen, m’n racebudget is door dit kamp helemaal op.

’s Avonds gaan we met de hele groep een dhow dinner cruise doen, lekker eten, beetje de toerist uithangen en nagenieten. Een mooie afsluiting van het kamp!

Bedankt voor het lezen van dit lange verslag!

Dan is nu echt de winterslaap periode aangebroken… tijd voor onderhoud en plannen maken voor volgend jaar.

Ik heb ook filmbeelden gemaakt met Brian’s Gopro, echter heb ik Brian’s hulp nodig bij het bewerken van de beelden, nog even geduld!